Voor een succesvolle COVID-19-vaccinatiedistributie, moeten we meer doen om afval te verminderen en het vertrouwen opbouwen in de koude keten
(Advertorial)Nu er steeds nieuws komt over succesvolle COVID-19 vaccinproeven, krijgen mensen over de hele wereld hoop dat de dagen van lockdowns, social distancing en mondkapjes binnenkort voorbij zijn. Maar het optimisme dat we een einde kunnen maken aan deze pandemie wanneer een vaccin op de markt komt, wordt uitgedaagd door de extreme temperatuurgevoeligheid en variabiliteit van zowel ultrabevroren, bevroren als gekoelde formuleringen.
Distributie-uitdagingen die in het publieke domein (en achter gesloten deuren) worden besproken, leiden tot deze probleemstelling:
We moeten het COVID-19-vaccin zo snel mogelijk in massa verspreiden zonder de koude keten te doorbreken. Wat nog belangrijker is, wij (fabrikanten, distributeurs, overheidsfunctionarissen, zorgverleners, vaccinbeheerders, advocaten en ontvangers) moeten erop kunnen vertrouwen dat de juiste (variabele) temperatuur in de laatste mijl wordt gehandhaafd, zodat we zeker kunnen zijn op het moment van de inenting dat de dosis niet is aangetast door blootstelling aan hitte.
Dus hoewel de meeste gesprekken op dit moment gericht lijken op het ontleden van de logistieke complexiteit waarmee transporteurs van de vaccins en centrale distributiecentra worden geconfronteerd, maak ik me het meest zorgen over wat er in die laatste mijl gaat gebeuren - en dat zou jij ook moeten doen.
We weten dat temperatuurschommelingen kunnen optreden tijdens de verspreiding van het vaccin. Maar wat we echt moeten weten, is of ze het echt doen.
Terwijl vaccinfabrikanten, distributeurs, regeringsleiders en zelfs niet-gouvernementele organisaties (ngo's) nadenken over wat er nodig is om temperatuurgevoelige vaccins stabiel te houden tijdens het transport, moet er evenveel aandacht worden besteed hoe we voorkomen dat vaccins onnodig weggegooid worden.
In ontwikkelde regio's, zoals Noord-Amerika, Europa en Australië, worden temperatuurloggers over het algemeen gebruikt om pallets en pakketten in de koude keten te bewaken. Temperatuurindicatoren op het flesje zijn niet vereist voor individuele vaccineenheden in gebieden, zoals in Afrika, Oost-Europa, India en andere delen van Azië. Dus mensen die COVID-19-vaccins hanteren nadat die grotere eenheden zijn afgebroken, afgeleverd en vervolgens verder verspreid voor opslag of gebruik, kunnen niet weten of het vaccin in gevaar is gebracht door blootstelling aan hitte.
Als je het mij vraagt, is dat het echte probleem dat moet worden aangepakt in de huidige COVID-19-vaccin distributiestrategie.
Als zelfs maar een enkele dosis "warm aanvoelt" of iemand denkt dat het "waarschijnlijk te lang heeft gezeten", dan is de kans zeer groot dat de flacon uit een overvloed aan voorzichtigheid zal worden weggegooid. Degenen die extreem risicomijdend zijn, kunnen zelfs besluiten om de hele batch weg te gooien, ervan uitgaande dat het mogelijk door hitte is aangetast. Onthoud dat het een bevoegde arts is die deze beslissingen neemt. Op veel plaatsen zullen uitsluitend vrijwilligers worden geworven en opgeleid om de vaccinatie-inspanningen van COVID-19 te ondersteunen. Mensen willen niet per ongeluk iemand injecteren met een vaccin dat mogelijk niet effectief is omdat het is blootgesteld aan potentieel schadelijke hitte tijdens transport en/of opslag.
Daarom moet ieder persoon die na productie en toediening een vaccinflesje aanraakt, kunnen bepalen of er vóór dat tijdstip blootstelling aan hitte heeft plaatsgevonden. Hier is hoe:
- Wanneer een temperatuurlogger op het pallet- of pakket een afwijking aangeeft, moet iemand die grotere eenheid kunnen openbreken om te bevestigen of alle individuele eenheden zijn aangetast en uit de distributie moeten worden gehaald of dat alleen de bovenste laag te veel werd opgewarmd door directe hitteblootstelling tijdens laden en lossen. Dit is alleen mogelijk als er op elke individuele flacon een temperatuurindicator staat.
- Aangezien het vaccin op de toedieningsplaats wordt gelost, moeten teams kunnen bevestigen of het droogijs en andere voorgestelde transportkoelingsmethoden hebben gewerkt of dat vervangende doses onmiddellijk moeten worden besteld om langdurige vertragingen bij de vaccinatie in de gemeenschap te voorkomen.
- Wanneer het vaccin uit de opslagcontainers wordt gehaald, moet iedereen - van de locatieverantwoordelijke tot de vaccinbeheerder en zelfs de patiënt - met vertrouwen weten dat de koelketen bij elk contactpunt met succes werd gehandhaafd.
Als uiteindelijk de beslissing wordt genomen om sommige eenheden weg te gooien - wat neerkomt op financiële verspilling, een dubbele belasting van hulpbronnen en vertraging bij het bereiken van massale vaccinatie - dan kunnen we er op zijn minst zeker van zijn dat een dergelijke actie het resultaat was van een bevestigde hitteblootstelling en niet iemands ‘beste oordeel’.
De belangrijkste afhaalmogelijkheid
Als we onze beperkte middelen willen behouden en het vertrouwen van het publiek willen winnen in ons vermogen om de COVID-19-koelketen voor vaccins tot en met de laatste mijl te handhaven, dan moeten we ons ertoe verbinden om kleine, kosteneffectieve monitoren voor vaccinflacons op elke afzonderlijke injectieflacon te ontwikkelen.
Tony Cecchin, Vice President en General Manager, Zebra Global Supplies, en President van Temptime
Photo: Zebra
